ATLAS REZYDENCJI · WIELKOPOLSKA · DOM EDUKACJI

Kuźnica Grabowska

Dwór rodziny Oxnerów, wakacyjne miejsce pracy Mariana Falskiego i dzisiejsze Muzeum Elementarza.

Ilustracja otwierająca: współczesna rekonstrukcja artystyczna typu dworu, przygotowana dla Atlasu. Nie jest fotografią dokumentalną ani rekonstrukcją pomiarową konkretnej elewacji.

Kuźnica Grabowska leży w południowej Wielkopolsce, niedaleko Grabowa nad Prosną. Niewielki dwór Oxnerów znalazł szczególne miejsce w historii polskiej edukacji dzięki małżeństwu Mariana Falskiego z Ireną Oxner. Autor najpopularniejszego polskiego elementarza przyjeżdżał do domu swoich teściów na wakacyjny wypoczynek i pracę.

Dwór, książka i rodzina

Związek Falskiego z Kuźnicą nie był przypadkowym pobytem znanej osoby. Prowadził przez rodzinę jego żony i powtarzające się wizyty w dworze. Lokalne przekazy oraz zapiski pamiętnikarskie przywoływane przez muzeum mówią, że pracował tu nad fragmentami jednego z wczesnych elementarzy. Inne opracowania wspominają również późniejsze zmiany książki.

Takie rozróżnienie jest ważne. Nie próbujemy przypisać jednemu miejscu całej historii wielokrotnie przerabianego podręcznika. Pokazujemy natomiast, że spokojny dom rodzinny mógł być rzeczywistym warsztatem autora.

Elementarz wielu pokoleń

Pierwszy elementarz Falskiego ukazał się w 1910 roku, a kolejne wersje służyły dzieciom przez dziesięciolecia. Zmieniały się ilustracje, realia społeczne i treść wydań, pozostawał natomiast cel: prowadzić dziecko od rozpoznawania prostych zdań do samodzielnego czytania.

Portal nie publikuje pełnego skanu chronionych wydań powojennych. Marian Falski zmarł w 1974 roku, a poszczególne wydania zawierają także pracę ilustratorów i redaktorów. Możemy jednak legalnie pokazać starsze reprodukcje oznaczone przez instytucję źródłową jako domena publiczna oraz odesłać czytelnika do zewnętrznego podglądu późniejszego egzemplarza.

Zajrzyj do dawnych wydań

Okładka Elementarza Mariana Falskiego zaprojektowana przez Władysława Skoczylasa, 1927
Okładka z 1927 roku
Projekt Władysława Skoczylasa. Reprodukcja oznaczona jako domena publiczna. Kliknięcie otwiera kartę obrazu i informację o prawach.
Strona pierwszego wydania Elementarza Mariana Falskiego z 1910 roku, ilustracje Jana Rembowskiego
Pierwsze wydanie z 1910 roku
Jedna z zachowanych stron z ilustracjami Jana Rembowskiego, wolna od znanych ograniczeń. Kliknięcie prowadzi do galerii kilku reprodukcji.

Czytaj pełne wydanie dla żołnierzy z 1925 roku → Biblioteka cyfrowa udostępnia je bez ograniczeń i oznacza jako domenę publiczną.

Zobacz egzemplarz z 1965 roku → Zewnętrzny podgląd pokazuje okładkę i wybrane rozkładówki wydania ilustrowanego przez Jerzego Karolaka. Obrazów tego egzemplarza nie kopiujemy do portalu, ponieważ nie mają podanej wolnej licencji.

Zobacz współczesny reprint wydania z 1971 roku → To legalnie dostępne wydanie pozwala ponownie zobaczyć wersję znaną wielu uczniom z drugiej połowy XX wieku.

Świadectwo z 1965 roku

„Z Elementarza Mariana Falskiego sam uczyłem się czytać w 1965 roku. Wtedy nie wiedziałem jeszcze, że jego autor był związany z pobliską Kuźnicą Grabowską. Po latach książka z pierwszych dni nauki powróciła jako część historii rodzinnej okolicy”.
— Ryszard

To świadectwo nie dowodzi, które dokładnie wydanie znajdowało się w szkole ani jak wyglądał konkretny egzemplarz. Zachowuje coś innego: żywą pamięć pokolenia, dla którego nazwisko Falskiego było obecne na pierwszej samodzielnie czytanej książce.

Muzeum w dawnym dworze

Na przełomie 2004 i 2005 roku w dawnym dworze urządzono Muzeum Oświaty, dziś działające jako Muzeum Elementarza im. prof. Mariana Falskiego. Ekspozycja przywołuje klasę szkolną z lat pięćdziesiątych: ławki, kałamarze, tabliczki, fartuszki oraz elementarze z Polski i innych krajów.

To przykład adaptacji, która zachowuje budynek poprzez funkcję wynikającą bezpośrednio z jego historii. Dwór nie jest dekoracyjnym opakowaniem przypadkowej wystawy. Rodzinne związki Falskiego tworzą pomost między miejscem a muzealną kolekcją.

Most do Inczewa

Kuźnica Grabowska rozszerza Atlas poza opowieść o reprezentacyjnej architekturze. Pokazuje dwór jako przestrzeń nauki, pracy umysłowej i przekazywania wiedzy. W Bibliotece Dworskiej „Elementarz” otrzymuje więc wyjątkową kartę: nie jako książka rzekomo należąca do Walewskich, lecz jako dzieło związane z pobliskim domem i osobistą pamięcią twórcy portalu.

Jak czytać tę kartę

Oś czasu

Źródła i dalsza wizyta