Portret, pejzaż i camera obscura
Obraz był interpretacją artysty i przywilejem zamawiającego. Przyrządy optyczne pomagały rysować, lecz nie utrwalały same obrazu.
Portret malarski utrwalał osobę, pejzaż — miejsce, a weduta — wygląd miasta lub rezydencji. Camera obscura pomagała rysownikom w perspektywie, lecz dopiero połączenie optyki z chemią pozwoliło zachować obraz samym działaniem światła.
Pięć obrazów z narodzin fotografii
Są to przykłady historyczne z kolekcji publicznych, nie fotografie Inczewa. Pokazują kolejne odkrycia: trwały obraz, negatyw, ulicę z człowiekiem oraz wczesny portret.
Widok z okna w Le Gras
Joseph Nicéphore Niépce utrwalił widok na płycie pokrytej bitumem. Obraz wymagał wielogodzinnego naświetlania i jest uznawany za najstarszą zachowaną fotografię wykonaną aparatem.
Źródło i prawa: Wikimedia Commons, domena publiczna ↗
Kratowane okno w Lacock Abbey
William Henry Fox Talbot stworzył najstarszy zachowany negatyw fotograficzny. Możliwość wykonywania wielu pozytywów z jednego negatywu stała się podstawą fotografii aż do epoki cyfrowej.
Źródło i prawa: Wikimedia Commons, domena publiczna ↗
Boulevard du Temple
Długi czas naświetlania usunął z obrazu większość ruchu. Pozostał człowiek stojący podczas czyszczenia butów — jeden z najwcześniejszych wyraźnych zapisów postaci ludzkiej.
Źródło i prawa: Wikimedia Commons, domena publiczna ↗
Autoportret Roberta Corneliusa
Library of Congress opisuje go jako najstarszy zachowany amerykański portret fotograficzny. Wykonany na podwórzu, podczas kilkuminutowej ekspozycji, stał się odległym przodkiem selfie.
Źródło: Library of Congress ↗
Dorothy Catherine Draper
Portret wykonany przez Johna Williama Drapera należy do najstarszych zachowanych fotograficznych wizerunków kobiety. Długa ekspozycja wymagała bezruchu.
Źródło i prawa: Wikimedia Commons, domena publiczna ↗Od atelier do kieszeni
Heliografia, dagerotyp i negatyw
Niépce utrwalił obraz na metalu, Daguerre opracował szczegółowy pozytyw na posrebrzanej miedzi, a Talbot otworzył drogę do powielania odbitek.
Szkło, papier i rodzinny album
Mokry kolodion na szkle skrócił ekspozycję. Odbitki albuminowe i fotografie wizytowe uczyniły portret bardziej dostępnym.
Stereoskopia i fotoplastikon
Dwa obrazy oglądane osobno przez lewe i prawe oko tworzyły wrażenie głębi. Stereoskop trafił do salonów, a fotoplastikon zamienił oglądanie w zbiorową podróż. Historia Fotoplastikonu Warszawskiego ↗
Błona zwojowa i aparat amatorski
Lżejszy materiał zastąpił płyty, a prostszy aparat wyniósł fotografowanie poza atelier — w podróż i codzienność.
Kolor
Eksperyment Maxwella pokazał zasadę syntezy barw. Autochrome braci Lumière, dostępny od 1907 roku, dał praktyczną fotografię barwną, a film kolorowy przeniósł ją do rodzinnego albumu.
Natychmiastowość i zapis cyfrowy
Polaroid skrócił oczekiwanie na odbitkę, a matryca elektroniczna zastąpiła materiał światłoczuły. Obraz stał się plikiem.
Smartfon i fotografia obliczeniowa
Dzisiejsze zdjęcie bywa wynikiem połączenia wielu ekspozycji i obliczeń. Łatwość fotografowania zwiększa znaczenie podpisu, daty, miejsca i zachowania oryginału.
Źródła
Granica źródłowa: galeria pokazuje powszechną historię medium i nie sugeruje związku tych pięciu obrazów z Inczewem.
OTWÓRZ ALBUM RODZINNY →